dinsdag 21 april 2015

Met de trein naar Rotterdam

foto van illustratie: Jeska Verstegen


Ik was op weg naar Rotterdam. Dit keer niet met de auto maar met de trein. Het voordeel van het reizen met de trein is voor mij dat je kan rondkijken. Als ik met de auto ga let ik enkel op de weg, hierdoor beleef je een reis zo anders.

Ik zag van alles door het treinraampje voorbij flitsen. Graffiti of gebouw-tatoeages. Afgedankte auto's, weilanden met scheve houten hekjes, een grote witte zwaan in een nauw groen slootje en natuurlijk honderden mensen. Iedereen was anders, behalve hun schoenen. Want vrijwel iedereen droeg trein-schoenen. Een stevige stapper waarmee je een sprintje kan trekken om nog net op tijd de volgende trein te halen.
Ik was een van de weinige reizigers die naar buiten tuurde. De een na de andere reiziger staarde op zijn of haar mobiele telefoon. Ik vond het zo zonde. Maar opspringen en hard roepen: 'Kijk, een zwaan!' leek me toch wat overdreven.

Ik bestudeerde de waarschuwingssticker boven de treindeuren. Knalgeel en in de waarschuwings-driehoek een vallend mannetje. Het mannetje hing daar al jaren, bevroren in zijn val-houding. Niemand zag hem meer. Iedereen keek alleen maar naar zijn of haar gsm.
Als er iemand zou vallen, zo stelde ik me voor, zou het mannetje meewarig met zijn stiphoofd schudden. Hij zou fluisteren: 'Jammer, maar ze zien me al jaren niet meer...'

Ik stapte zonder brokken uit en snelde naar mijn afspraak toe.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je even langs komt bij Het Aangeklede Paard. Bedankt voor je reactie en graag tot ziens!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...